الميزان فرموده : گرچه اين معنى فى نفسه درست است ولى معنى اول مناسب مقام است . . . سّىء وصف است بمعنى بد و قبيح . * ( « وَلا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِه » ) * فاطر : 43 . حيلهء بد نميگيرد مگر حيله گر را * ( « كُلُّ ذلِكَ كانَ سَيِّئُه عِنْدَ رَبِّكَ مَكْرُوهاً » ) * اسراء : 38 . * ( « كُلُّ ذلِكَ » ) * اشاره است به كارهاى نيك و بد در آيات گذشته يعنى : كارهاى قبيح از ميان آنچه گفته شد نزد خدايت ناپسند است . سيّئة مؤنث سيّىء است و آن پيوسته وصف آيد مثل خصلت سيّئه عادت سيّئه و امثال آن اگر آن را لازم گرفتيم بمعنى بد و قبيح است و اگر متعدى دانستيم معناى بدآور و محزون كننده ميدهد . جمع آن در قرآن سيّئات است . * ( « مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَه عَشْرُ أَمْثالِها وَمَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزى إِلَّا مِثْلَها » ) * انعام : 160 . سيّئة در آيه كار بد و گناه است * ( « وَبَلَوْناهُمْ بِالْحَسَناتِ وَالسَّيِّئاتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ » ) * اعراف : 168 . و آن در قرآن بمعنى آثار گناه و گناه و شفاعت بد و عذاب و غيره آمده است رجوع به « غفر » . سوءة : چيزى كه ظهورش ناپسند است ( المنار ) لذا بطور كنايه بفرج و آلت رجوليت و جسد ميّت و غيره گفته شده در صحاح و قاموس آن را عورت و فاحشه ( كار بد ) و در مفردات كنايه از فرج گفته . در نهايه گويد : سوأة در اصل بمعنى فرج و سپس بهر چه ظهورش شرم آور است گفته شده . * ( « فَبَعَثَ الله غُراباً يَبْحَثُ فِي الأَرْضِ لِيُرِيَه كَيْفَ يُوارِي سَوْأَةَ أَخِيه . . . » ) * مائده 31 . مراد از سوأة در اينجا جسد ميت است يعنى خدا كلاغى فرستاد كه زمين را ميكاويد تا به او نشان دهد چگونه جسد برادرش را زير زمين پنهان كند . * ( « قَدْ أَنْزَلْنا عَلَيْكُمْ لِباساً يُوارِي سَوْآتِكُمْ » ) * اعراف : 26 . لباس سوأه هاى مردم را كه ديده شدن آنها را خوش ندارند مىپوشاند . * ( « فَوَسْوَسَ ) *